Wa zedde?? Thee inschudden? Dus…

Gisteren waren drie rasechte limburgers afgereisd naar het hoge noorden (Best, bij Eindhoven, zeer noordelijk voor het deze echte zuiderlingen). Samen met mijn knutselvriendin Manuela hadden zij zich aangemeld voor de workshop van vandaag: het maken van een eigen persoonlijke verjaardagskalender. De vorige keer was twee dames zo goed bevallen, dat ze nog eens terug wilden komen. Met vriendinnen deze keer!

Na een korte uitleg hoe te stempelen (ja, ook als je al een keer geweest bent kun je dat vergeten!) mocht iedereen beginnen met het verzinnen hoe zijn/haar kalender er uit zou komen te zien. De stempelsets lagen al snel als stapels bij iedereen geclaimd onder het motto: dan heb ik ze vast klaarliggen. Maar al gauw kwam iedereen er toch ook weer achter dat dat niet zo handig was omdat het zoveel plek in beslag nam.  Daarom werd er door sommigen een lijstje geschreven, zodat ze iedere keer wisten wat ze wilden gaan stempelen voor een bepaalde maand. Dat is pas vooruit denken!

Ik werd af en toe goed in de maling genomen door de vier dames, die het leuk vonden om me van de ene kant van de tafel naar de andere kant te laten rennen. Gelukkig kan ik niet zo goed stilzitten, dus past dat wel een beetje bij me πŸ˜‰

De stempelkussens vlogen me af en toe om de oren en al gauw moesten de baby billen doekjes tevoorschijn gehaald worden om de vingers te poetsen. Aan het eind van de dag (het was zo gezellig dat we nog even met zijn allen uit eten zijn geweest) zagen de handen van de dames er dan ook gehavend uit (ik heb nog nooit meegemaakt dat ze zo vies zijn geworden, dus schrik niet ;-)):

Terug naar de kalenders… Rond lunchtijd leek het erop dat het anamenooitnie ging lukken om de kalenders af te krijgen op deze dag (men was zo creatief bezig dat elke pagina een waar kunstwerk werd en dus ruim 8 uur knutseltijd niet genoeg was om 13 pagina’s te bestempelen en versieren. Toch was het leuk om te zien dat er al wel hele mooie kunstwerkjes gemaakt waren:

Er werd met de tong uit de mond gekleurd en als iemand druk geconcentreerd bezig was kon je een speld horen vallen. Nou maakte een van de dames dat weer helemaal goed met haar geklets. Zij kletste dan ook soms meer dan dat ze stempelde.. Dat mochten Manuela en ik dan voor haar doen hihi. Haar kalender is dan ook niet af gekomen vandaag πŸ˜› Zo aardig als ik ben, maak ik die deze week nog even af.

De andere drie dames hebben hun kalender gewoon nog helemaal afgekregen! Echt super knap gedaan en drie meesterwerkjes geworden. Hieronder staan de drie filmpjes om de kalenders te kunnen bewonderen. Ik vond het wel een applausje waard.

 

 

Advertenties